Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2011

Αυτοοργάνωση για τους «μετανάστες» λόγω σπουδών

ΕΝΩΣΗ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ: ΤΟ «ΚΟΙΝΟΝ» ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ 
Μια δράση με στόχο την αλληλοβοήθεια και τη στήριξη μετά τη φυγή από τη γενέθλια πόλη 

Της Λένας Κισσάβου (eleftheria.gr)

   Λαρισαίοι νέοι με όνειρα, «μετανάστες» για σπουδές σε ξένη πόλη, βαδίζουν τον δρόμο του ονείρου του ο καθένας, με ελπίδες, φόβους, προβληματισμούς αλλά και έναν έκδηλο ενθουσιασμό για την ελευθερία που αποκτούν ζώντας μακριά από το οικογενειακό περιβάλλον του σπιτιού τους, ανταποκρινόμενοι στην πρόκληση να σταθούν στα πόδια τους, να ωριμάσουν και να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους.
   Τα αισθήματα της φυγής τους, ανάμικτα. Άλλοι βλέπουν «βουνό» αυτή την πρόκληση κι άλλοι την περίμεναν με ανυπομονησία, αλλά όλοι έχουν ένα κοινό στοιχείο: είναι μόνοι σε μια ξένη πόλη και μια από τις βασικές επιθυμίες τους είναι να έχουν επαφή με κάποιους Λαρισαίους που ζουν σε αυτή, ώστε να νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια.
   Σε αυτή τους την ανάγκη, έρχεται να δώσει την απάντηση φέτος, για πρώτη φορά, η Ένωση Λαρισαίων Σπουδαστών Αθήνας (Ε.Λ.Σ.Α.), για φοιτητές που έχουν εισαχθεί σε σχολές της πρωτεύουσας και του Πειραιά, προσκαλώντας τους να γίνουν μια παρέα και να προσφέρουν μεταξύ τους αλληλοβοήθεια και στήριξη όποτε ο καθένας τη χρειαστεί.
Την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της, πήραν βέβαια φοιτητές που ήδη διανύουν τα πρώτα χρόνια των σπουδών τους στην Αθήνα.
   «Είναι ένα γνήσιο τέκνο των καιρών: θεωρούμε ότι η αυτοοργάνωση και η ανάπτυξη μη-εμπορευματικών δικτύων αλληλεγγύης στις ζοφερές κρισιακές συνθήκες, είναι μία δυνατή «απάντηση» από την κοινωνία, για την κοινωνία», μας απαντούν για την Ένωση, από κοινού οι δύο συνιδρυτές της, Γιώργος Καρανίκας και Αναστάσης Πετρολέκας, φοιτητές και οι δύο στη Γεωπονική και τη Νομική της Αθήνας, αντίστοιχα.
   Με τον αυθορμητισμό που χαρακτηρίζει την ηλικία τους, την αισιόδοξη ματιά τους και χαρούμενη διάθεση, δηλώνουν ότι «η αλήθεια είναι ότι ανέκαθεν μας ασκούσε έλξη η μυθιστορηματική γοητεία των πάσης φύσεως «αδελφοτήτων», όπως η Φιλική Εταιρεία...», απαντώντας στις ερωτήσεις της «ΕτΔ»:
ΦΥΓΗ ΚΑΙ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
- Ποια αισθήματα διακατέχουν τον νέο φοιτητή που ξεκινά να ζήσει μακριά από την πόλη του;
«Η φυγή από την πόλη τοποθετείται στο ενδιάμεσο και ίσως κρισιμότερο σημείο του ιστορικού των δεδομένων φυγών στη ζωή του ανθρώπου, που ξεκινάει με τη «φυγή» από τη μήτρα. Έτσι και η φυγή από τη γενέθλια πόλη ως φυγή από μια μήτρα, δεδομένου ότι συναποτελεί και φυγή από την κηδεμονία της οικογένειας, προκαλεί σε πρώτη φάση μοναξιά, νοσταλγία, αμηχανία, αισθήματα συνεπικουρούμενα από έντονο άγχος προσαρμογής. Όμως ο χρόνος ως ο καλύτερος μεταπράτης, σύντομα αναδεικνύει τη φυγή ως πρόκληση, κι έτσι η απομάκρυνση από την πόλη σηματοδοτεί την ανεξαρτησία από το στενό οικογενειακό και μικροκοινωνικό περίγυρο, το αίσθημα ελευθερίας και ανοίγει όλο το συναρπαστικό φάσμα των δυνατοτήτων της ενήλικης ζωής. Με τον καιρό πόλη μας γίνεται η πόλη που ζούμε».
- Ποια είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές στην Αθήνα;
«Με το πέρας του αρχικού διαστήματος προσαρμογής, που για τους καινούριους φοιτητές όλα φαντάζουν μαύρα ή όλα πολύχρωμα, ανάλογα με το ενθουσιώδες της ψυχοσύνθεσης του καθενός, όποιος και όποια σπουδάζει στην Αθήνα, βιώνει στον ίδιο βαθμό όλα τα προβλήματα που διαχρονικά μαστίζουν τους μόνιμους κατοίκους της πρωτεύουσας. Θα τα ιεραρχούσαμε δειγματοληπτικά σε τρεις κατηγορίες:
Πρώτα το πρόβλημα του κόστους ζωής. Η Αθήνα είναι δυστυχώς μία απ’ τις πιο ακριβές ευρωπαϊκές μητροπόλεις, χωρίς αυτή η ακρίβεια να είναι ανάλογη με την ποιότητα ζωής. Ένας φοιτητής έχει να αντιμετωπίσει υψηλό ενοίκιο, φουσκωμένα κοινόχρηστα, λογαριασμούς για φως-νερό-τηλέφωνο, έξοδα για υλικό της Σχολής του και σιγά-σιγά με τις δρομολογούμενες αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, η οικονομική ανακούφιση που παρείχε η κάλυψη ορισμένων απ’ αυτές τις στοιχειώδεις ανάγκες από την Πολιτεία τώρα επιβαρύνει τους φοιτητές και τις οικογένειές τους. Το τελικό περίσσευμα για ψυχαγωγία, διασκέδαση ή ταξίδια είναι συνήθως ελάχιστο, αλλά με ένα περίεργο τρόπο, οι φοιτητές είναι το δυναμικό της πόλης που πρωτοπορεί σ’ αυτούς τους τομείς!
Δεύτερο θα αναφέρουμε το πρόβλημα του χρόνου. Ναι! Παρά τα αντιθέτως θρυλούμενα, ένας φοιτητής που διατηρεί μία επιεικώς καλή σχέση με το Πανεπιστήμιο, δεν έχει, όπως πιστεύεται ευρύτερα ατελείωτα αποθέματα χρόνου για τον εαυτό του. Δεδομένης και της οικονομικής κατάστασης, πάρα πολλοί φοιτητές εργάζονται πλήρως ή περιστασιακά, άλλοι για βιοπορισμό και άλλοι για να ενισχύσουν την αυτονομία τους. Ειδικά δε στην Αθήνα, οι χαοτικές αποστάσεις οξύνουν ακόμα περισσότερο το πρόβλημα της έλλειψης χρόνου.
Τέλος, το αδυσώπητο αστικό τοπίο της Αθήνας. Η Αθήνα είναι συνολικά μία άσχημη πόλη, με κατά τόπους πολύ όμορφα σημεία και γειτονιές.
Η άναρχη δόμηση, η έλλειψη χώρων πρασίνου, το καυσαέριο ανιχνεύονται ως τα κυριότερα προβλήματα, που –δυστυχώς- μαθαίνεις να ζεις μαζί τους. Και στο κοινωνικό μέτωπο η «γκετοποίηση» ολόκληρων γειτονιών, η ακραία φτώχεια και τα αποτελέσματά τους, η ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα, η διακίνηση ναρκωτικών, το trafficking, μέρα-μεσημέρι στα κεντρικότερα σημεία της Αθήνας. Βέβαια για να μην είμαστε ισοπεδωτικοί το Θησείο, το Γκάζι, τα Εξάρχεια, το Μοναστηράκι, το στιγμιαίο βλέμμα στον φωτισμένο Παρθενώνα τη νύχτα, μάς κάνουν να ξεχνιόμαστε για λίγο –ή περισσότερο από λίγο...».
- Δημιουργείται η ανάγκη να ενδυναμώσουν τους δεσμούς τους με τη γενέτειρα και τους ανθρώπους της;
«Τη Λάρισα τη σκεφτόμαστε πάντα σε χρόνο Παρακείμενο: πράγματα που ζήσαμε στο παρελθόν και συνεχίζουν να μας επηρεάζουν στο σήμερα. Τα σχολικά μας χρόνια, η προστατευτική τρυφερότητα της οικογένειας, η ανεμελιά της σχολικής ζωής, οι πρώτοι μας έρωτες, η άγρια εφηβεία μας.
Η Λάρισα είναι η μικρή μας πατρίδα, ένα σημείο αναφοράς στο οποίο μοιραία πάντα επιστρέφουμε. Και να θέλαμε λοιπόν, δεν μπορούμε παρά να διατηρούμε δεσμούς με την πόλη και τους ανθρώπους της.
Αφήστε που πολλοί από μας είμαστε –ή θα αποδειχτούμε περαστικοί απ’ την Αθήνα και κάποια στιγμή θα παλιννοστήσουμε, άρα είναι ζωτικής σημασίας να κρατάμε επαφή με την πραγματικότητα της Λάρισας».
- Ποιο είναι το σκεπτικό δημιουργίας της Ε.Λ.Σ.Α.;
«Η αλήθεια είναι ότι ανέκαθεν μας ασκούσε έλξη η μυθιστορηματική γοητεία των πάσης φύσεως «αδελφοτήτων»: από τη Φιλική Εταιρεία ως τις φοιτητικές ενώσεις στα κολέγια του εξωτερικού, αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος συγκρότησής της.
Η Ένωση Λαρισαίων Σπουδαστών Αθήνας (Ε.Λ.Σ.Α.) είναι ένα γνήσιο τέκνο των καιρών: θεωρούμε ότι η αυτοοργάνωση και η ανάπτυξη μη-εμπορευματικών δικτύων αλληλεγγύης στις ζοφερές κρισιακές συνθήκες, είναι μία δυνατή «απάντηση» από την κοινωνία, για την κοινωνία.
Ένα τέτοιο δίκτυο προσπαθούμε να οικοδομήσουμε κι εμείς, το οποίο πέρα απ’ το να λύσει πρακτικά προβλήματα της καθημερινότητας του φοιτητή, σε πρωτοβουλιακή βάση και με άξονα τη διάθεση προσφοράς στο «κοινόν», μπορεί να προάγει γόνιμες μορφές πολιτιστικής δραστηριότητας και να συγκροτήσει ένα σκεπτόμενο συλλογικό υποκείμενο που με δημοκρατικές διαδικασίες θα τοποθετείται στη δημόσια σφαίρα γύρω απ’ τα προβλήματα και τις προοπτικές της πόλης μας. Σ’ ένα δεύτερο επίπεδο και πέρα απ’ όλα αυτά τα ουσιαστικά -μα κάπως βαρύγδουπα είναι η αλήθεια!- σκοπεύουμε συχνά-πυκνά να «παρτάρουμε», όπως μόνο οι Λαρισαίοι ξέρουν...»
- Ποιες συμβουλές θα δίνατε στους νεοεισαχθέντες στην πρωτεύουσα;
«Χμ... Ίσως να μην είμαστε ακριβώς οι κατάλληλοι άνθρωποι να δώσουν συμβουλές, αλλά αν έπρεπε να πούμε κάτι, αυτό θα ήταν: Χαλαρώστε και απολαύστε το! Μία κοπιαστική πορεία, έφτασε, επιτυχημένα όπως φαίνεται, στο τέλος της και μια νέα πιο κοπιαστική –και πιο ενδιαφέρουσα ταυτόχρονα- ξεκινάει...
Αλλά δε χρειάζεται να βιάζεστε! Οι περισσότεροι πρωτοετείς, λέει η εμπειρία, όταν είναι ξεμέθυστοι, προσπαθούν να γνωρίσουν τα... «πάντα-όλα», εδώ και τώρα. Ε, με κίνδυνο να ακουστούμε ως γέροντες συμβουλάτορες, συστήνουμε «μέτρον άριστον», με την επιφύλαξη ότι μπορεί αυτή η νομοτέλεια του πρώτου έτους, να είναι απαραίτητη για να πειστεί κανείς για τη συμβουλή μας! «Ο λόγος είναι των στερνών η φρόνηση» όπως θα το έθετε κι ο Ελύτης, τον οποίο ίσως αφορά η πρώτη δημόσια, εξωστρεφής εκδήλωσή μας, με αφορμή το έτος Ελύτη 2011, 100 χρόνια μετά τη γέννησή του.
Α! Και μην ξεχνάτε: για να μπήκατε σε μια Σχολή με τόόόσες χιλιάδες μόρια, σίγουρα μπορείτε να γραφτείτε και μόνοι σας στις εγγραφές των πρωτοετών!
Κλείνοντας τον κατάλογο των συμβουλών, δε θα μπορούσαμε παρά να σας προτρέψουμε να ‘ρθείτε σε επαφή με την Ε.Λ.Σ.Α. και τις δραστηριότητές της. Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση elsa-larisa@gmail.com ή επισκεφτείτε το group μας στο facebook στη σελίδα http://on.fb.me/larisastudents.
Η παρακολούθηση από μεριά σας των δραστηριοτήτων μας μέσω του group μας στο facebook, δεν συνεπάγεται την ιδιότητα του μέλους».
ΟΙ ΣΚΟΠΟΙ ΤΗΣ ΈΝΩΣΗΣ ΛΑΡΙΣΑΙΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΑΘΗΝΑΣ (Ε.Λ.Σ.Α.)
Οι δύο φοιτητές για την ταυτότητα και τους σκοπούς της Ένωσης, μας είπαν: «Η Ένωση Λαρισαίων Σπουδαστών Αθήνας (εφεξής: Ε.Λ.Σ.Α.) είναι ένα υπό ίδρυση σωματείο, με έδρα την Αθήνα, που φιλοδοξεί να περιλάβει στους κόλπους του την κοινότητα των φοιτητών Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που σπουδάζουν στην Αθήνα ή τον Πειραιά (περιφέρεια Αττικής) και έχουν καταγωγή από το νομό Λάρισας.
Δικαίωμα εγγραφής ως μέλη έχουν όσοι/όσες σπουδάζουν (προπτυχιακοί-μεταπτυχιακοί) σε κάποιο τριτοβάθμιο ίδρυμα (ΑΕΙ, ΤΕΙ), κολέγιο ή επαγγελματική σχολή στην ευρύτερη περιοχή της περιφέρειας Αττικής και έχουν αποφοιτήσει από Λύκειο του νομού Λάρισας.
Η εγγραφή πληρούται με την κατάθεση των στοιχείων του ενδιαφερόμενου στο ΔΣ του Σωματείου (1:ονοματεπώνυμο, 2:έτος γέννησης, 3:Λύκειο Αποφοίτησης, 4:τρέχουσα Σχολή Φοίτησης, 5:τηλέφωνο επικοινωνίας, 6:διεύθυνση e-mail).
Το ΔΣ δεσμεύεται για την προστασία των παραπάνω προσωπικών δεδομένων, την αποκλειστική χρησιμοποίησή τους για ταυτοποίηση και ενδοεπικοινωνία των μελών της Ε.Λ.Σ.Α. και την επ’ ουδενί παραχώρησή τους σε τρίτους για οποιονδήποτε σκοπό.
Ως σκοποί της Ε.Λ.Σ.Α. οριοθετούνται:
1) Δεδομένης της κοινής ρίζας που μας ενώνει, η ανάπτυξη και η τόνωση των δεσμών αλληλεγγύης μεταξύ των μελών της κοινότητας. Η παροχή αλληλοβοήθειας, όπου αυτό καθίσταται δυνατό.
2) Δεδομένης της συνείδησης της τοπικής μας ταυτότητας, η προαγωγή του πολιτισμού (ειδικά του λαρισινού, θεσσαλικού, αλλά και εν γένει του πολιτισμού ως αυταξίας)
3) Δεδομένης της πραγματικότητας που καθημερινά βιώνουμε, ο αγώνας για διαρκή καλυτέρευση των όρων ζωής και φοίτησής μας στην Αθήνα.
4) Δεδομένης της έγνοιας μας για την πόλη, η παρέμβασή μας στο δημόσιο διάλογο γύρω από τα τεκταινόμενα στην Λάρισα, τα προβλήματα και τις προοπτικές της.
Ως μέσα επίτευξης των παραπάνω σκοπών προτείνουμε (χωρίς να περιοριζόμαστε) σ’ αυτά:
- τη διοργάνωση ποικίλου ύφους πολιτιστικών εκδηλώσεων από την ΕΛΣΑ,
- την κατατόπιση των νεοεισελθέντων σπουδαστών από τους διαθέσιμους παλιότερους της ίδιας Σχολής,
- την παρέμβαση με αρθρογραφία στον τοπικό Τύπο και τα blogs τοπικού ενδιαφέροντος,
- τη συνεργασία μας με κάθε μη-κυβερνητικό φορέα που αναφέρεται σε παρόμοιους σκοπούς,
- την προνομιακή προσφορά/ανταλλαγή υπηρεσιών μεταξύ των μελών μας στο πλαίσιο ενός δικτύου αλληλέγγυας οικονομίας (π.χ. ένας φοιτητής Η/Υ μπορεί πιθανά να φτιάξει το laptop σας σε τιμή χαμηλότερη απ’ αυτή της αγοράς ή να ανταλλάξετε την επισκευή του laptop με ένα μάθημα κιθάρας, αν υποθέσουμε ότι σπουδάζετε μουσική),
- τη διεκδίκηση πρόνοιας για τους κάθε λογής αδύναμους απ’ τα αρμόδια κέντρα πολιτικής εξουσίας,
- την δημοσιοποίηση των θέσεων και των δραστηριοτήτων της Ε.Λ.Σ.Α. μέσα από τη δημιουργία ιστοτόπου.
Η Ε.Λ.Σ.Α. λειτουργεί δημοκρατικά. Ως ανώτατο όργανο συστήνεται η Γενική Συνέλευση των μελών, που λαμβάνει χώρα τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο, σε προκαθορισμένο τόπο και χρόνο, έγκαιρα γνωστό σε όλα τα μέλη, αλλά και έκτακτα, εάν οι περιστάσεις το απαιτήσουν.
Μία φορά το χρόνο, στην πρώτη συνάντηση του ακαδημαϊκού έτους (από 1η Σεπτεμβρίου) διεξάγονται από τη Γενική Συνέλευση εκλογές (μυστική ψηφοφορία), στις οποίες δικαίωμα εκλέγεσθαι έχει κάθε ενεργό μέλος της Ε.Λ.Σ.Α., μετά από δημόσια τοποθέτησή του στη ΓΣ. Δικαίωμα εκλέγειν έχουν όλα τα μέλη της Ε.Λ.Σ.Α.
Από τις εκλογές προκύπτει πενταμελές Δ.Σ., αποτελούμενο από τα μέλη που έλαβαν τους περισσότερους σταυρούς».

Δεν υπάρχουν σχόλια: