Σάββατο, 8 Μαΐου 2010

Συνέντευξη P. Canfin, ευρωβουλευτή των Γάλλων Πρασίνων

“Βόλευε την Ε.Ε. να κάνει τα στραβά μάτια στην Ελλάδα”

Η κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας οφείλεται και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία πριν από μερικά χρόνια έκανε πως δεν έβλεπε τα σοβαρά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας με τη συγκατάθεση της Γαλλίας και της Γερμανίας. Αυτό επισημαίνει στο Capital.gr ο Ευρωβουλευτής των Γάλλων Πρασίνων, Pascal Canfin, ο οποίος δίνει μία διαφορετική, από τις συνηθισμένες, ερμηνεία της ελληνικής κρίσης.

Τονίζει ότι οι αμυντικές δαπάνες αποτελούν μεγάλο “αγκάθι” της ελληνικής οικονομίας, ενώ θεωρεί αδιανόητο οι Έλληνες βουλευτές να επιμένουν στη διατήρηση των κεκτημένων τους, τη στιγμή που ο ελληνικός λαός καλείται να κάνει θυσίες.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Δελεβέγκο

- Κύριε Canfin, ποια θεωρείτε ότι είναι η αιτία για το τέλμα της ελληνικής οικονομίας;

Η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με δύο προβλήματα. Πρώτον, η άσχημη δημοσιονομική κατάσταση που είχε φανερωθεί πριν ακόμη ξεσπάσει η κρίση. Δεύτερον, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Εδώ και πολλά χρόνια, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας εντός της Ευρωζώνης επιδεινώνεται συνεχώς. Μιλούμε επομένως, για δομικά προβλήματα που καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα.

- Η Ε.Ε. φέρει μερίδιο ευθύνης;

Χωρίς αμφισβήτηση η αναποφασιστικότητα της Ευρώπης να διαμορφώσει ένα σχέδιο στήριξης της ελληνικής οικονομίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της ελληνικής κρίσης με την μορφή που έχει σήμερα. Παράλληλα, τους τελευταίους τέσσερις-πέντε μήνες, οπότε η κρίση εντάθηκε, τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. και ιδίως η Γερμανία έφεραν τη δική τους ευθύνη. Επειδή δηλαδή, δεν είδαν άμεσα το μέγεθος της κρίσης, ώστε να ταχθούν αλληλέγγυα στο πλευρό της Ελλάδας και να εγκρίνουν την απαραίτητη χρηματική βοήθεια.

Με αυτόν τον τρόπο λοιπόν άνοιξε η πόρτα σε όλους τους κερδοσκόπους και σε κάθε “σπέκουλα” που στηρίχθηκε στο εάν η Ελλάδα θα εισπράξει ή όχι τα χρήματα. Έτσι δημιουργήσαμε τις προϋποθέσεις για την κρίση, αφού μας πήρε τέσσερις μήνες για να εγκρίνουμε την παροχή βοήθειας προς την Ελλάδα.

Και βέβαια υπάρχει μία ευρύτερη ευθύνη, η οποία σχετίζεται με την έλλειψη ευλυγισίας της οικονομικής διακυβέρνησης της Ευρώπης. Για παράδειγμα, η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας ποτέ δεν οδήγησε την Ε.Ε. στην λήψη των κατάλληλων μέτρων, όταν ακόμη ήταν νωρίς.

- Λέγεται ότι η Ε.Ε. φέρει σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας, επειδή τόσα χρόνια “έκανε τα στραβιά ματιά” στα σοβαρά προβλήματα που εμφάνιζε η Ελλάδα.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Η Ε.Ε. γνώριζε τί συνέβαινε τόσο καιρό στην Ελλάδα. Βόλευε όμως, τους πάντες, Έλληνες και Ευρωπαίους, να εξακολουθούν να διατηρούνται τα προβλήματα της Ελλάδας. Θα έπρεπε να δοθεί περισσότερη εξουσία για παράδειγμα στην Eurostat, η οποία κατά συνέπεια θα αποκτούσε μεγαλύτερη “δύναμη” σε κάθε κράτος-μέλος και όχι μόνο στην Ελλάδα. Έτσι, τα κράτη-μέλη συναίνεσαν να μην παραχωρηθεί υπερβολική εξουσία ούτε στην Κομισιόν ούτε στην Eurostat για να μπορούν να ασκούν ελέγχο σε κάθε χώρα της Ε.Ε.

Όταν η Κομισιόν ξεκίνησε πριν από χρόνια να ανακαλύπτει τα προβλήματα της Ελλάδας, η Γαλλία και η Γερμανία, παρουσίαζαν έλλειμμα υψηλότερο του 3%. Εκείνη λοιπόν την εποχή, τόσο η Γαλλία όσο και Γερμανία συναίνεσαν ότι τα προβλήματα της Ελλάδας δεν είναι τόσο σοβαρά. Και αυτό επειδή, εάν η Κομισιόν στην περίπτωση της Ελλάδας προχωρούσε περαιτέρω, θα έπρεπε να κάνει το ίδιο και με την Γαλλία και την Γερμανία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Γερμανία υποστήριζε το 2004-2005, ότι οι αδυναμίες της Ελλάδας δεν είναι και τόσο σοβαρές. Γι΄ αυτό και ιστορικά είναι παράδοξη η στάση που υιοθετεί σήμερα η Γερμανία (έναντι της Ελλάδας).

Εν ολίγοις, η ελληνική κρίση οφείλεται καταρχήν στην Ελλάδα και έπειτα στην Ε.Ε., ενώ θα ήταν αδιανόητο να αφήναμε την Ελλάδα αβοήθητη.

- Η λήψη της οικονομίκης βοήθειας θα βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο;

Όχι, απλώς θα επιτρέψει στη χώρα να επιλύσει τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετωπίζει. Το ζητούμενο είναι η Ελλάδα να ξαναγίνει ανταγωνιστική και γι΄ αυτό απαιτείται, μεταξύ άλλων, η υιοθέτηση πολιτικών προσέλκυσης νέων κεφαλαίων. Θα πρέπει λοιπόν το “πακέτο διάσωσης” της Ελλάδας να συνοδευτεί από μέτρα για την επίλυση των δημοσιονομικών προβλημάτων της χώρας, τα οποία απουσιάζουν σήμερα.

- Ο αμυντικός προϋλογισμός της Ελλάδας αποτελεί “αγκάθι” της ελληνικής οικονομίας;

Βέβαια, αφού οι αμυντικές δαπάνες σήμερα αντιστοιχούν στο 4% του ελληνικού ΑΕΠ.

- Ωστόσο, η Ελλάδα αγοράζει αμυντικό εξοπλισμό τόσο από τη Γαλλία όσο και από τη Γερμανία...

Σύμφωνοι. Ωστόσο, η μείωση του ελληνικού ελλείμματος, μετά την λήψη των απαραίτητων μέτρων, και κατ΄ εξακολούθηση η ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, νομοτελειακά θα επιφέρει αρνητικές επιπτώσεις στις υπόλοιπες οικονομίες της Ε.Έ. Επομένως δεν είναι ζήτημα ηθικό αλλά οικονομικό. Δεν μπορούμε δηλαδή να υποστηρίξουμε ότι οι Έλληνες είναι κακοί και οι Γερμανοί καλοί. Κάποιοι συσσωρεύουν ελλείμματα και κάποιοι εμφανίζουν πλεονάσματα. Σε μία συμπαγή οικονομία, όπως αυτή της Ευρωζώνης, προϋπόθεση της εμφάνισης πλεονάσματος π.χ. στη γερμανική οικονομία είναι κάποιες άλλες χώρες να έχουν έλλειμμα.

Με άλλα λόγια, η άποψη ότι όλες οι χώρες της Ευρωζώνης θα μπορούσαν να γίνουν Γερμανία, δηλαδή να είναι πλεονασματικές, είναι ανυπόστατη από οικονομικής πλευράς. Με τον τρόπο αυτό εμείς ερμηνεύουμε την ελληνική κρίση. Ως πρόβλημα της Ελλάδας, αλλά και σύμπτωμα ενός προβλήματος ευρύτερης ανισορροπίας που κυριαρχεί στην Ε.Ε.

- Πώς σχετίζονται τα παραπάνω με τις δαπάνες της Ελλάδας για πολεμικό εξοπλισμό;

Η περίπτωση του αμυντικού εξοπλισμού απεικονίζει τα παραπάνω. Εάν εσείς δαπανάτε το 4% του ΑΕΠ σας για αγορά οπλικών συστημάτων, αυτό μεταφράζεται σε οφέλη για εμάς. Αυτό αποδεικνύει λοιπόν, ότι είναι χωρίς υπόσταση να λέμε ότι εσείς που αγοράζετε είστε οι “κακοί” και εμείς που πουλάμε είμαστε οι “καλοί”.

Οι αμυντικές δαπάνες είναι απλώς ένα παράδειγμα. Λόγου χάρη η Ελλάδα θα μπορούσε να αγοράζει από την Γερμανία μηχανήματα, κάτι που αποδεικνύει την αλληλοεξάρτηση των οικονομιών μας.

Από την άλλη, οι αμυντικές δαπάνες αποτελούν μία διαφορετική συζήτηση που σχετίζεται με το γεωπολιτικό δόγμα της Ελλάδας και με το σε ποιούς τομείς αποφασίζετε να δαπανάτε τα χρήματά σας.

- Πώς αξιολογείτε το γεγονός ότι οι Έλληνες βουλευτές και υπάλληλοι της Βουλής αποζημιώνονται με 16 μισθούς; Οι Γάλλοι συνάδελφοί τους έχουν τόσο γενναίες απολαβές;

Όχι δεν ισχύει αυτό στην Γαλλία. Εκτιμώ ότι όταν ζητούνται από το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού θυσίες, θα πρέπει όσοι θεσπίζουν τους νόμους να αποτελούν πρότυπο, ενώ οφείλουν να κάνουν ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες, συγκριτικά με τον μέσο πληθυσμό.

Είναι λοιπόν αδιανόητο, κάποιοι να διατηρούν τα προνόμιά τους και κάποιοι άλλοι να καλούνται να κάνουν θυσίες.

Δεν υπάρχουν σχόλια: