ecogreenslarissa@gmail.com

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2009

όλοι την έχουμε... λίγοι το γνωρίζουν

Η κλιματική αλλαγή είναι θηλιά στο λαιμό του καθενός μας, κυρίως των παιδιών μας που θα βιώσουν την κακή διαχείριση των φυσικών πόρων των περασμένων χρόνων. Δεν είναι όμως αργά αρκεί να πάρουμε αποφάσεις τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Το καθαρό νερό, ο καθαρός αέρας, η καθαρή τροφή δεν χαρίζονται, κερδίζονται. Αυτές τις μέρες στην σύνοδο για το κλίμα, στην Κοπεγχάγη, παίρνονται σημαντικές αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον μας αλλά και το μέλλον των παιδιών μας. Οι Οικολόγοι Πράσινοι απαιτούμε και διεκδικούμε αλλαγή στο μοντέλο ανάπτυξης των τελευταίων 30 χρόνων. Οι κυβερνήσεις οφείλουν στους πολίτες τους γενναίες αλλαγές.
Το Σάββατο 12/12, 11:00 πμ, Οι Οικολόγοι Πράσινοι θα μοιράζουν ενημερωτικό υλικό στην κεντρική πλατεία όπως έγινε και την Παρασκευή

Μερικές φωτογραφίες

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

2009-12-11 Οικολόγοι Πράσινοι Λάρισας, Θηλιά

Τρίτη, 08 Δεκεμβρίου 2009

Απ' το παγκόσμιο…στο τοπικό, ένας οικολογικός κόσμος είναι δυνατός

Οικολόγοι Πράσινοι Θεσ/νίκης

Το βιβλίο του Γ. Κολέμπα που εκδόθηκε από την ΑΝΤΙΓΟΝΗ – Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για τον ρατσισμό, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βία, σκιαγραφεί το πρόταγμα της τοπικοποίησης, σαν απάντηση στην “υπαρκτή” παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού και στην προοπτική να επικρατήσει στο μέλλον ένα σύστημα ακόμα πιο βίαιο, εκμεταλλευτικό και καταστροφικό για τον άνθρωπο και τη φύση.

KOLEMPASmaketa-R_03_orthia_sk

Η Τοπικοποίηση είναι η στροφή σε μια αποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη οικολογική κοινωνία, που θα έχει σαν κύτταρο την αυτοδύναμη κοινότητα και θα στηρίζεται στην άμεση δημοκρατία και στον συνομοσπονδιακό κοινοτισμό(ομοσπονδίες δήμων-συνομοσπονδίες περιφερειών-ομοσπονδίες εθνών ). Στα πλαίσιά της οι άνθρωποι και οι κοινοτικές τους συλλογικότητες θα μπορέσουν να επαναπροσδιορίσουν τις ανάγκες τους, να ελέγξουν τη ζωή, το χρόνο τους και την τοπική οικονομία. Να αναβαθμίσουν τη ποιότητας ζωής, πρόνοιας και περιβαλλοντικής προστασίας. Να αποκαταστήσουν το αίσθημα ασφαλείας για το μέλλον, στα πλαίσια ενός ισορροπημένου οικοσυστήματος.

Απορρίπτοντας τον ανταγωνισμό, σαν διαδικασία ανάπτυξης και δίνοντας έμφαση στη συνεργασία-αλληλεγγύη θα μπορέσουν να πετύχουν την ισοκατανομή εξουσίας σε όλα τα επίπεδα με απεξάρτηση από τις αγορές και το χρήμα. Θα εμπνευσθούν για να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτισμικό ρεύμα και μια νέα αυτοκαθοριζόμενη κοινωνία, ξεκινώντας από την τοπική κοινωνία, σε σχέση απόρριψης, αναδιάρθρωσης και ρήξης με τα μεγασυστήματα της παγκοσμιοποίησης και του κεντρικού εθνικού κράτους.

Ο Γιώργος Κολέμπας είναι πρώην εκπαιδευτικός Μ.Ε. και οικο-γεωργός στο Πήλιο. Από το 1990, που “επανατοπικοποιήθηκε”, προσπαθεί δια του “παραδείγματος” να συμβάλει στη διαμόρφωση της κατεύθυνσης της τοπικοποίησης. Ειδικά το δεύτερο μέρος του βιβλίου του ασχολείται με θέματα που ήταν αντικείμενο της δραστηριότητάς του αυτά τα χρόνια.

To βιβλίο «Τοπικοποίηση: από το παγκόσμιο… στο τοπικό» είναι έκδοση του Κέντρου Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία «ΑΝΤΙΓΟΝΗ». Το Κέντρο Πληροφόρησης «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» εδρεύει στη Θεσσαλονίκη με γραφεία στην Αθήνα. Ήδη από το 1995 δραστηριοποιείται ενεργά με θέματα που αφορούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, την οικολογία, την ειρήνη και τη μη βίαιη επίλυση συγκρούσεων, σε στενή συνεργασία με την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης.

Κεντρική διάθεση: 2310 285688, 2310 237463, 2103639336,

Το παιχνίδι τελείωσε!

Για μια ακόμα φορά το θέμα της εκτροπής του Αχελώου γίνεται αφορμή για μικροπολιτικά παιχνίδια στο χώρο της Θεσσαλίας. Ήδη ενόψει της απόφασης του ΣτΕ για την αίτηση προσωρινών μέτρων, που αναμένεται τις επόμενες μέρες, βουλευτές και στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων και του ΚΚΕ έχουν αρχίσει ήδη τις πιέσεις προς την κυβέρνηση να προχωρήσει σε ένα ακόμη θεσμικό πραξικόπημα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει ήδη αποφανθεί και για την παρούσα προσφυγή όπως έχει συστηματικά κάνει άλλες 5 φορές στο παρελθόν: το έργο είναι αντίθετο στη νομιμότητα, ήταν παράνομο από τότε που άρχισε η πρώτη εκσκαφή και θα είναι παράνομο αν επιλεγεί να συνεχιστεί!

Άμεσα η κυβέρνηση οφείλει να σεβαστεί τη νομιμότητα και να πάψει το «κρυφτούλι» των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ με το Συμβούλιο της Επικρατείας, που κάθε φορά εξέδιδαν νέες αποφάσεις ώστε να συνεχίσει το έργο μέχρι να κριθεί ξανά παράνομο.

Αυτό σημαίνει επίσης εγκατάλειψη της εμμονής της για την ολοκλήρωση και λειτουργία μέρους μόνο του έργου. Το φράγμα της Μεσοχώρας έχει σχεδιαστεί ως «έργο κεφαλής» της εκτροπής: δεν έχει νόημα χωρίς τα υπόλοιπα έργα εκτροπής και δεν έχει προταθεί ποτέ ως ανεξάρτητο έργο. Η λειτουργία του θα επιφέρει τεράστιες περιβαλλοντικές επιπτώσεις όπως όλα τα φράγματα αυτού του μεγέθους, που δεν θεωρούνται ανανεώσιμες μορφές ενέργειας. Καμιά συζήτηση δε μπορεί να γίνει αν δε ματαιωθεί οριστικά η εκτροπή και αν το ίδιο το φράγμα δεν ανασχεδιαστεί ριζικά ώστε να προσαρμοστεί σε μεγέθη συμβατά με το φυσικό περιβάλλον της περιοχής και με τη διατήρηση της Μεσοχώρας στη θέση της.

Όπως και για την οικονομία, έτσι κι εδώ πρέπει να πούμε: Το παιχνίδι τελείωσε! Ελπίζουμε ότι ο πρωθυπουργός θα βρει το πολιτικό θάρρος του κ. Θαπατέρο που ακύρωσε το αντίστοιχο «υδρολογικό σχέδιο» στην Ισπανία, και να κάνει αυτό που υπαγορεύει η απλή λογική.

Να σταματήσει η σπατάλη των χρημάτων των φορολογουμένων. Το μόνο έργο που απαιτείται στην περιοχή είναι η αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος στις περιοχές της Μεσοχώρας και της Συκιάς που έχουν βάναυσα πληγωθεί από τα έργα εκτροπής.
Να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα χρήματα για τη χρηματοδότηση αγροπεριβαλλοντικών μέτρων στη Θεσσαλία που θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για αγροτική παραγωγή υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας, με βιώσιμη διαχείριση των δικών της νερών και με παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος και της υγείας των κατοίκων.

Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων

Σώστε παρακαλώ τον κόσμο!

Κοπεγχάχη (απο το Σκάϊ)

Πατήστε εδώ για το ρεπορτάζ του Σκάϊ

Ραδιοφωνική εκπομπή για την εκτροπή του Αχελώου

Μια πολύ ενδιαφέρουσα και πλήρης εκπομπή για την εκτροπή του Αχελώου και την διαχείρηση των νερών στην Θεσσαλία, απο την Δημοτική Ραδιοφωνία Λάρισας και τον δημοσιογράφο Β. Ραούλη (26/11/2009)

Στην συζήτηση συμμετέχουν:
Γραμ. ΤΟ ΠΑΣΟΚ κ. Σ. Λιώτης
Νομάρχης Λάρισας κ. Λ. Κατσαρός,
Εκπρ. Οικολόγων Πράσινων κ. Γ. Χ"νικολάου (Phd ποταμολογίας)
Βουλευτής ΚΚΕ κ. Α. Σκυλλάκος
Καθ. ΑΠΘ (Υδραυλικής & Περιβάλλοντος) κ. Γ. Μυλόπουλος.



Πατήστε εδώ για να την κατεβάσετε

Δευτέρα, 07 Δεκεμβρίου 2009

Εκσυγχρονισμός αρδευτικών δικτύων

Του Παντελή Μήτσιου

Στο φλέγον και πάντα επίκαιρο ζήτημα της διαχείρισης του νερού στη Θεσσαλία και όχι μόνο, εκ των πραγμάτων το κομμάτι που κατέχει την κορυφαία θέση είναι αυτό της διαχείρισης των ποσοτήτων νερού που κατευθύνονται στη γεωργία. Όχι άδικα, καθώς η γεωργία δαπανά ποσότητες που συχνά ξεπερνούν κατά πολύ το 80% της συνολικής ζήτησης. Συνεπώς, η οποιαδήποτε προσπάθεια εξοικονόμησης νερού ή περιορισμού της κατανάλωσης ή της σπατάλης δεν μπορεί παρά να στραφεί αντίστοιχα και κατά προτεραιότητα προς την άρδευση.

Αναζητώντας λύσεις ή προτάσεις για την εξοικονόμηση και την ορθολογική διαχείριση των υδατικών αποθεμάτων, θα παραβλέψω τα «δημοφιλή» περί μεθόδων άρδευσης, περί υδροβόρων αρδευόμενων καλλιεργειών ή περί περιορισμού των αρδευόμενων εκτάσεων και θα σταθώ στο κομμάτι των υποδομών. Όχι γιατί θεωρώ τα παραπάνω υποδεέστερα ή μικρότερης σημασίας – κάθε άλλο – αλλά γιατί οι υποδομές χωρικά και χρονικά προηγούνται των παραπάνω.
Σε ένα τυπικό και σχηματικό «σύστημα» άρδευσης υπάρχει η «αποθήκη» νερού που μπορεί να είναι λίμνη, ταμιευτήρας, ποτάμι, υπόγειος υδροφορέας ή άλλο. Υπάρχει επίσης ο χώρος «κατανάλωσης» νερού, το χωράφι. Η κατανάλωση μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους: με κατάκλιση, με αυλάκια, με πύραυλο, σταγόνα –σταγόνα, υπεδάφια ή διαφορετικά. Υπάρχει ακόμα ο καταναλωτής, το φυτό. Ο σύνδεσμος ανάμεσα στην αποθήκη και στον καταναλωτή είναι τα αρδευτικά δίκτυα μεταφοράς και διανομής του νερού, είναι αυτό που ονόμασα στην αρχή υποδομές.
Στη Θεσσαλία το δίκτυο των υποδομών είναι πολυδαίδαλο, πολύπλοκο και ανομοιογενές. Παρατηρεί κανείς δίκτυο τάφρων με επένδυση σκυροδέματος σε πολύ μικρές περιοχές, κυρίως στην Δυτική Θεσσαλία και στο τμήμα όπου προβλεπόταν κάποτε να αρδεύεται από τα νερά της Λίμνης Ν. Πλαστήρα. Παρατηρεί μικρού μήκους δίκτυα υπόγειων αγωγών διανομής νερού κρατικών γεωτρήσεων ή συλλογικών δικτύων ή δίκτυα πολλών χιλιομέτρων επιφανειακών αγωγών. Τέλος, παρατηρεί ένα δίκτυο τάφρων διαφόρων διατομών χωμάτινων το οποίο είτε είναι αυτοτελές αρδευτικό έργο είτε είναι αποστραγγιστικό.
Εάν εξαιρέσουμε τα υπόγεια δίκτυα, που είναι ένα πολύ μικρό ποσοστό στο σύνολο και από τα οποία οι απώλειες είναι μηδαμινές, σε όλες τις υπόλοιπες υποδομές μεταφοράς νερού άρδευσης τα περιθώρια περιορισμού της σπατάλης είναι τεράστια. Σε μια σοβαρή προσέγγιση του ζητήματος «νερό» κανείς δεν μπορεί και δεν πρέπει να παραβλέψει το κομμάτι υποδομές.
Έτσι, στα δίκτυα επιφανειακών αγωγών, οι σπατάλες έγκεινται συνήθως:
• σε προβλήματα απωλειών από συχνές βλάβες λόγω ταχείας διάβρωσης των σωλήνων. Τα επιφανειακά δίκτυα είναι εκτεθειμένα τόσο σε περιβαλλοντικές επιδράσεις και μετεωρολογικά φαινόμενα όσο και στις ανθρώπινες δραστηριότητες. Το παραπάνω σε συνδυασμό με την παλαιότητα των περισσοτέρων οδηγεί σε συχνές και μεγάλες απώλειες.
• Σε προβλήματα απωλειών στις ενώσεις των σωληνώσεων που συχνά και για διάφορους λόγους «ξεκουμπώνουν» και σημαντικές ποσότητες νερού χάνονται μη παραγωγικά.
Στα δίκτυα των χωμάτινων τάφρων οι απώλειες οφείλονται:
• Στην εξάτμιση. Ειδικά στις κλιματικές συνθήκες του Θεσσαλικού θέρους οι απώλειες μπορεί να φτάσουν κατά περίπτωση σε πολύ υψηλά ποσοστά.
• Στην κατείσδυση στο έδαφος πριν το νερό φτάσει στις καλλιέργειες.
Τέλος, στα επενδυμένα δίκτυα οι απώλειες περιορίζονται μόνο στην εξάτμιση.
Δεν γνωρίζω εάν έχει γίνει προσπάθεια ποσοτικού προσδιορισμού των απωλειών αυτών στα δίκτυα ούτε αν έχει εκτιμηθεί από κανέναν το όφελος από τον περιορισμό τους. Επιβάλλεται όμως η προσπάθεια εκσυγχρονισμού των υποδομών και για έναν επί πλέον λόγο που έχει να κάνει και με το κόστος της αγροτικής παραγωγής: Τα χρήματα που δαπανώνται για την επιδιόρθωση των σωληνώσεων αλλά κυρίως για την άντληση του νερού από τις τάφρους επιβαρύνουν σημαντικά τον προϋπολογισμό των αγροτών και την τιμή αντίστοιχα πολλών αγροτικών προϊόντων. Φυσικά, επηρεάζουν και το αγροτικό εισόδημα.
Η ελλιπής λειτουργικότητα των αρδευτικών δικτύων πολλές φορές αναιρεί στην πράξη ή υποβαθμίζει τα οφέλη από την κατασκευή μεγάλων έργων υποδομής όπως για παράδειγμα λιμνοδεξαμενών ή ταμιευτήρων.
Είναι απαραίτητο λοιπόν να δρομολογηθούν διαδικασίες εκσυγχρονισμού των αρδευτικών δικτύων. Η προσπάθεια μπορεί να ξεκινήσει από την καταγραφή τους σε όλη την έκταση της λεκάνης απορροής του Πηνειού και την αξιολόγηση της κατάστασής τους. Στη συνέχεια, να μελετηθεί σε ποια από τα υπάρχοντα απαιτούνται παρεμβάσεις και που επιβάλλεται η κατασκευή νέων. Αφού στη συνέχεια γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες ώστε τα έργα αυτά να ενταχθούν σε προγράμματα χρηματοδότησης από κοινοτικούς ή και εθνικούς πόρους, να ξεκινήσει η κατασκευή τους. Η καλύτερη λύση φαίνεται να είναι η κατασκευή ενός το δυνατόν ευρύτερου δικτύου υπόγειων αγωγών μεταφοράς νερού. Εάν στο δίκτυο αυτό ενσωματωθούν και μετρητές κατανάλωσης για την δικαιότερη κατανομή των τελών άρδευσης, μπορεί κανείς να μιλά για βήματα μπροστά στην αγροτική παραγωγή. Τέλος, το όλο εγχείρημα θα μπορούσε να συμπληρωθεί με την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας των φορέων διαχείρισης των αρδευτικών έργων, των γνωστών Οργανισμών Εγγείων Βελτιώσεων, ώστε αυτοί να καταστούν πραγματικοί αρωγοί και υπηρέτες της αγροτικής οικονομίας, θα μπορούμε να μιλάμε για μια πραγματική μικρή μεταρρύθμιση στον κάμπο.
Τα παραπάνω, στα πλαίσια ενός ενιαίου φορέα διαχείρισης υδάτων αλλά και έργων, μπορούν να λειτουργήσουν σαν μοχλός ανάπτυξης της περιοχής.
Το ζήτημα του περιορισμού της σπατάλης νερού αλλά και του κόστους παραγωγής αγροτικών προϊόντων συνδέονται πολλαπλά και πολλές φορές η αντιμετώπιση του ενός επηρεάζει και το άλλο. Όσοι νοιάζονται πραγματικά για την αγροτική οικονομία και το περιβάλλον θα πρέπει να σκύψουν με προσοχή στα προβλήματα και να δώσουν άμεσα τις πολλές φορές αυτονόητες και προφανείς λύσεις. Ειλικρινής διάλογος χωρίς προαπαιτούμενα, χωρίς ιδεοληψίες και χωρίς κορώνες και κραυγές απαιτείται.

Αρθρο μου, από την σελίδα "Οικολογία" της εφημερίδας "ΘΕΣΣΑΛΙΚΗ ΗΧΩ" φύλλο Κυριακής 6 Δεκέμβρη 2009

Κυριακή, 06 Δεκεμβρίου 2009

Ποιες είναι οι λύσεις για να αντιμετωπιστούν οι κλιματικές αλλαγές

Απο την zougla.gr

Η Ενεργειακή Επανάσταση είναι το όραμα της Greenpeace για το μελλοντικό σύστημα παραγωγής ενέργειας σε ολόκληρο τον πλανήτη και φυσικά την Ελλάδα. Είναι η πρόταση της Greenpeace για να αποτρέψουμε τις καταστροφικές επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών.


Όλα εξελίσσονται. Οι ασπρόμαυρες τηλεοράσεις εξελίχθηκαν σε έγχρωμες υψηλής ευκρίνειας, ο τηλέγραφος εξελίχθηκε σε υπερσύγχρονα κινητά τηλέφωνα, οι ενεργοβόροι γλόμποι έχουν εξελιχθεί σε υπεραποδοτικούς λαμπτήρες χαμηλής κατανάλωσης.

Το ίδιο συμβαίνει και με τον άνθρακα. Η καύση του πιο ρυπογόνου καυσίμου στον πλανήτη, ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό των εκπομπών αερίων που καταστρέφουν το κλίμα. Είναι πλέον καιρός να σταματήσουμε να σκάβουμε και να καίμε άνθρακα (λιγνίτη) και να στραφούμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας: η ευκαιρία

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι το αποτέλεσμα της μετατροπής αξιόπιστων, καθαρών και ανανεώσιμων φυσικών πόρων, όπως η ηλιακή ακτινοβολία, ο άνεμος, τα οργανικά υλικά (βιομάζα), το νερό (μικρά υδροηλεκτρικά φράγματα) και η γεωθερμία, σε ενέργεια.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορούν να υπερκαλύψουν τις ενεργειακές μας ανάγκες. Η Ελλάδα είναι προικισμένη με τεράστιο ανανεώσιμο δυναμικό, χάρη στο οποίο μπορούμε να αντικαταστήσουμε τη χρήση λιγνίτη και πετρελαίου από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Η χώρα μας μπορεί να γίνει πρωτοπόρος (από ουραγός) στην παραγωγή πράσινης ενέργειας.

Το μόνο που λείπει είναι η πολιτική βούληση – και εσύ έχεις τη δύναμη να το αλλάξεις αυτό.

Η κατάσταση στην Ελλάδα

Η χώρα μας πρωτοπόρησε στην παραγωγή πράσινης ενέργειας όταν στην Κύθνο κατασκευάστηκε το 1982 ένα από τα πρώτα αιολικά πάρκα στον κόσμο και στη συνέχεια ακολούθησε η κατασκευή φωτοβολταϊκού πάρκου. Η συνεχεία δυστυχώς δεν ήταν ανάλογη.

Η εμμονή της ΔΕΗ και των κυβερνήσεων στα ορυκτά καύσιμα και η απαξίωση της καθαρής ενέργειας στην Ελλάδα, μετέτρεψαν τη χώρα μας από πρωτοπόρο, σε εχθρό των ΑΠΕ, παρά το τεράστιο δυναμικό της.

Σαν αποτέλεσμα, χώρες όπως η Γερμανία, η οποία διαθέτει πολύ φτωχότερο ανανεώσιμο δυναμικό, σήμερα παράγει περίπου 20 φορές περισσότερη ενέργεια από τον άνεμο. Χαρακτηριστικότερο όμως παράδειγμα είναι η ηλιακή ενέργεια, όπου η Γερμανία το 2006 παρήγαγε 2.000 φορές περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από τον ήλιο από ό,τι η Ελλάδα.

Η τεράστια αυτή διαφορά οφείλεται στην έλλειψη υποστήριξης που έχουν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, σε πολιτικό επίπεδο. Η Ελλάδα θα μπορούσε να έχει ασύγκριτα περιβαλλοντικά, οικονομικά και κοινωνικά οφέλη από την ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Ενεργειακή Επανάσταση

Η Ενεργειακή Επανάσταση είναι η πρόταση της Greenpeace για την καταπολέμηση των χειρότερων επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών.

Στην Ελλάδα αν εκμεταλλευτούμε το πλούσιο δυναμικό της χώρας σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τότε σε συνδυασμό με την εξοικονόμηση ενέργειας μπορούμε να μειώσουμε τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα κατά 85% έως το 2050 συμβάλλοντας στην καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών. Για να γίνει αυτό πραγματικότητα πρέπει να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που:

παράγουμε,

καταναλώνουμε

και αντιλαμβανόμαστε την ενέργεια.

Παραγωγή ενέργειας

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στην Ελλάδα μπορούν να καλύψουν το 87% της ηλεκτροπαραγωγής έως το 2050, σύμφωνα με την Ενεργειακή Επανάσταση. Σήμερα όμως βρισκόμαστε πολύ μακριά από το στόχο αυτό.

Τα τελευταία χρόνια τα ορυκτά καύσιμα καλύπτουν περισσότερο από το 85% της ηλεκτροπαραγωγής στην Ελλάδα, με το ρυπογόνο λιγνίτη να καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος. Στον αντίποδα, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παραμένουν στο περιθώριο και μόνο η αιολική ενέργεια έχει σημειώσει μικρή πρόοδο.

Για να συμβάλουμε ως χώρα στον αγώνα για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών, η Ελλάδα θα πρέπει να αναλάβει φιλόδοξους στόχους για την ανάπτυξη των ΑΠΕ έως το 2020. Σύμφωνα με την Ενεργειακή Επανάσταση οι ΑΠΕ μπορούν να καλύπτουν τις μισές ανάγκες μας σε ηλεκτρισμό μέχρι τότε!

Το μόνο που λείπει είναι ένα τολμηρό σχέδιο δράσης, που θα έχει ως στόχο την επιθετική ανάπτυξη των ΑΠΕ και τον περιορισμό της χρήσης άνθρακα και πετρελαίου.

Κατανάλωση ενέργειας

Όσο σημαντικές επιδόσεις και αν επιδείξουμε στην ανάπτυξη της πράσινης ενέργειας, δε θα καταφέρουμε να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αν δεν εξοικονομήσουμε ενέργεια. Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις, η Ελλάδα αναμένεται να αυξήσει την κατανάλωση ενέργειας κατά 40% έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 2005. Κάτι τέτοιο φυσικά θα έχει ανεπανόρθωτες επιπτώσεις στο κλίμα.

Η Ενεργειακή Επανάσταση προτείνει μία σειρά από διαρθρωτικές αλλαγές σε πολιτικό επίπεδο, αλλά και στην καθημερινή μας ζωή, οι οποίες όχι μόνο θα περιορίσουν αποτελεσματικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αλλά θα βελτιώσουν το βιοτικό μας επίπεδο και θα μειώσουν το κόστος ζωής.

Αν οι ‘επαναστατικές’ προτάσεις της Greenpeace γίνουν πραγματικότητα, τότε η Ελλάδα μπορεί να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας κατά 45% έως το 2050 σε σύγκριση με τις επίσημες προβλέψεις για το ίδιο έτος. Αυτή η μείωση σε συνδυασμό με την εξοικονόμηση ενέργειας είναι αρκετή για να αντιμετωπίσει τις χειρότερες επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών.

Αντίληψη της ενέργειας

Το ηλεκτρικό ρεύμα σε πολλούς από εμάς φαίνεται καθαρό. Η αλήθεια όμως είναι ότι στην Ελλάδα, παράγεται με τον πιο βρώμικο και επικίνδυνο τρόπο. Εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, στη ΒΔ Μακεδονία (Κοζάνη, Φλώρινα) και την Αρκαδία (Μεγαλόπολη) υπάρχουν τεράστιες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής με καύσιμο το ρυπογόνο λιγνίτη. Εκεί χιλιάδες εργαζόμενοι στα ορυχεία και τις μονάδες της ΔΕΗ, επιβαρύνουν την υγεία τους και πολλές φορές διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την υπόλοιπη ηπειρωτική Ελλάδα.

Από τις μονάδες αυτές το ρεύμα που παράγεται μεταφέρεται στα σπίτια και τις δουλειές μας μέσω καλωδίων που έχουν συνολικό μήκος εκατοντάδων χιλιομέτρων. Αυτό συγκεντρωτικό σύστημα παραγωγής ενέργειας που στηρίζεται σε τεράστιες μονάδες ηλεκτροπαραγωγής και τη μεταφορά ενέργειας σε μεγάλες αποστάσεις είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικό. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα από τις 100 μονάδες ενέργειας που παράγονται, μόλις οι 30 μονάδες φτάνουν τελικά στην πραγματική κατανάλωση ενέργειας.

Το όραμα της Ενεργειακής Επανάστασης βασίζεται σε ένα τελείως διαφορετικό ενεργειακό σύστημα, στο οποίο η ενέργεια παράγεται κοντά στο σημείο όπου καταναλώνεται. Κάθε κτίριο από μόνο του αποτελεί ένα μικροσταθμό παραγωγής πράσινης ενέργειας, ενώ το ίδιο κτίριο έχει ελάχιστες ενεργειακές ανάγκες.

Ο πιο σημαντικός ρόλος όμως είναι ο δικός μας. Οι αλλαγές που θα κάνουμε στο δικό μας τρόπο ζωής –στην καθημερινότητά μας, αλλά και την πολιτική μας στάση- έχουν μεγάλη σημασία για την αποτελεσματική μείωση των κλιματικών αλλαγών. Μέσα από την επαφή με την Greenpeace θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε πώς μπορείτε να βοηθήσετε με τη δική σας στάση για να σώσουμε τον πλανήτη!

Trivia

Το 90% των νοικοκυριών διαθέτουν ηλιακό θερμοσίφωνα στην πόλη Dezhou της Κίνας με πληθυσμό 5.500.000 εκατομμύρια κατοίκων.

Η Πορτογαλία και η Σκωτία σήμερα είναι οι πρωτοπόροι παγκοσμίως στην κυματική ενέργεια.

Οι servers σήμερα καταναλώνουν περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια από ό,τι η Γαλλία. Αν ίσχυαν αυστηρά κριτήρια ενεργειακής κατανάλωσης, η εξοικονόμηση που θα επιτυγχανόταν θα ισοδυναμούσε με την κατάργηση 48 ανθρακικών μονάδων.

Κάθε Έλληνας πολίτης ευθύνεται για 9,6 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ετησίως. Κάθε Αμερικάνος για 19,6 τόνους, ενώ κάθε Κινέζος για 3,9.

Πράσινη ανάπτυξη

Η πράσινη ανάπτυξη είναι ένας εξαιρετικά δημοφιλής όρος στις μέρες μας και μάλλον όχι άδικα. Η πράσινη ανάπτυξη μπορεί όχι μόνο να συμβάλει στην καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών και την προστασία του πλανήτη, αλλά και να δημιουργήσει χιλιάδες νέες πράσινες θέσεις εργασίας, δίνοντας λύση στην πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Στην Ελλάδα η πράσινη ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει έως το 2020, περισσότερες από 400.000 νέες θέσεις εργασίας.

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Η απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και η σταδιακή κατάργηση του λιγνίτη επιτάσσει την εκπόνηση σχέδιο για την ομαλή μετάβαση σε μία εποχή χαμηλού άνθρακα χωρίς κοινωνικές αναταράξεις. Σήμερα η ΔΕΗ απασχολεί περίπου 24.500 εργαζομένους στην παραγωγή ενέργειας, ενώ ο αριθμός αυτός μειώνεται δραματικά. Η στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση του ζητήματος, καθώς αναμένεται να δημιουργηθούν έως και 58.000 νέες θέσεις εργασίας στον τομέα των ΑΠΕ, έως το 2020.

Εξοικονόμηση ενέργειας

Η προώθηση προγραμμάτων εξοικονόμησης ενέργειας και η ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων προβλέπεται να δημιουργήσει έως και 56.000 νέες θέσεις εργασίας, όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, αλλά και περιφερειακά σε ολόκληρη την επικράτεια.

Οικολογική διαχείριση απορριμμάτων και βιολογική καλλιέργεια

Δύο ακόμα παραγωγικές δραστηριότητες που δε σχετίζονται άμεσα με τον ενεργειακό τομέα αλλά συμβάλλουν σημαντικά στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε περίπτωση που εφαρμοστούν πράσινες πολιτικές, είναι η διαχείριση απορριμμάτων και η αγροτική παραγωγή. Η πράσινη ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει περίπου 11.000 και 10.000 – 30.000 θέσεις εργασίας αντίστοιχα.

Πράσινη λύση στην οικονομική κρίση


Σύμφωνα με επίσημες έρευνες, για κάθε μία πράσινη θέση που δημιουργείται άμεσα, δημιουργείται αντίστοιχα 1,6 θέση σε ευρύτερους κλάδους της οικονομίας λόγω της τόνωσης της κατανάλωσης. Επομένως, υπολογίζεται ότι η πράσινη ανάπτυξη μπορεί να δημιουργήσει έως και 403.500 νέες θέσεις εργασίας.

Trivia

H Κίνα το 2007, απασχολούσε 943.200 εργαζομένους στον τομέα των ΑΠΕ, οι ΗΠΑ 503.500 και η Γερμανία 278.000 εργαζομένους (2008). Στην Κίνα κατασκευάζεται μία ανεμογεννήτρια κάθε δύο ώρες.

Στις ΗΠΑ, απασχολούνται 85.000 άτομα στην αιολική βιομηχανία, περισσότερα από ό,τι απασχολούνται στη βιομηχανία άνθρακα.

Στην Ελλάδα λειτουργούν ή βρίσκονται υπό κατασκευή 5 παραγωγικές μονάδες φωτοβολταϊκών συστημάτων.